BLACKFACE
Vroeger, in de 19e eeuw, was het in een groot deel van de wereld de normaalste zaak van de wereld als een blanke man zich met gebrande kurk een zwart gezicht schminkte, er een grote, rode, lachende mond om zijn eigen mond heen bij tekende, en dan op een podium op de markt, of in het theater, een neger na ging doen. Dit uiteraard ter vermaak van het publiek. Dit ging door tot ver in de twintigste eeuw, en wordt Blackface genoemd. Grote filmsterren als Fred Astaire en Judy Garland hebben in films nog in Blackface gespeeld. Vanaf de jaren ’60 wordt het als racistisch gezien en worden er schoorvoetend echte Afro-Amerikanen toegelaten in de toneel- en filmwereld.
Om me heen kijkend in de collegebanken van de UvA Faculteit der Geesteswetenschappen zie ik heel veel blanke gezichten, maar geen tot weinig gekleurde. Terwijl als ik rondkijk op de Rechtenfaculteit van de VU er beduidend meer gekleurde gezichten zijn dan blanke. Hoe komt dit, waar komt dit verschil vandaan?
Hier in Nederland lijkt het uit het bovenstaande voorbeeld zo te zijn dat het nog moeilijk is voor niet-westerse allochtonen om te gaan studeren. Dat er gewoon niet genoeg gaan studeren. Als ik echter kijk naar mijn middelbare school in Amsterdam, waar van de 60 6-VWO’ers er 30 ouders uit niet-westerse landen hadden, konden deze 30 ook zeker naar de universiteit. Waar je echter als je de Nederlandse kinderen vroeg wat ze gingen studeren diverse antwoorden als Natuurkunde tot Archeologie tot kunstacademie kreeg, zeiden de meest allochtone kinderen Rechten, aan de VU.
Cornel West’s Black Intellectual heeft misschien dan toch meer raakvlakken met de Nederlandse universiteiten dan ik op het eerste gezicht dacht. Zouden Nederlandse Black Intellectuals ook last hebben van een dubbele discriminatie? Voelt een Nederlandse Marokkaan zich vanuit de eigen gemeenschap ook zo met de nek aangekeken als hij/zij ervoor kiest om Literatuurwetenschappen te gaan studeren in plaats van een studie die gewoon opleidt tot een ‘normaal’ beroep? Voelt deze jongere zich ook niet op zijn plek in de blanke academische wereld van het Bungehuis? Niet serieus genomen door de blanke professoren? En is dit zo ernstig dat ze dan maar rechten gaan studeren aan de VU?
Normaliter zou ik me dit niet zo aantrekken, me neerleggen bij het feit dat de wereld is zoals ze is, dat allochtonen gewoon graag rechten studeren, graag advocaten en rechters worden en bakken met geld binnenhalen, het er met een ‘ach, misschien heb ik ooit nog een goede advocaat nodig’ vanaf doen.
Maar toen lazen we De Certeau, die ons leert dat wij als academici de afgelopen 200 jaar alleen maar hetzelfde trucje hebben lopen toepassen, dat we lui zijn geworden, dat we ons opnieuw moeten uitvinden. Dat we tussen de discoursen in moeten gaan staan om zo de spanning op te zoeken en echt vernieuwende wetenschap te kunnen bedrijven. Dat alleen zo echt nieuwe vondsten gedaan kunnen worden. Maar wie zijn wij, blanke academici uit de blanke, Westerse, traditie, om dit te doen? Hoe moeten wij ons tussen discoursen plaatsen die dat nog nooit gedaan hebben, die altijd midden in het discours gestaan hebben?
Zijn de niet bestaande allochtone intellectuelen daar niet veel beter, veel makkelijker, toe in staat? Die staan immers al, volgens West, tussen de discoursen in, midden in die koorddans die De Certeau ons wil laten uitvoeren. Waar halen wij die zwarte intellectuelen vandaan, nu wij ze zo hard nodig hebben om onze wetenschap te redden?
Het antwoord luidt natuurlijk Blackface. Schilder je dit jaar eens wat meer als Zwarte Piet, zet die afropruik op, schilder zo’n mooie rode negermond op je gezicht, lach je witte tanden bloot, en bovenal, smeer wat gebrande kurk op die bakkes van je, en kom dan in de collegebanken plaatsnemen. Moet je eens kijken hoe snel je tussen de discoursen instaat. Geen professor meer die je serieus neemt. De zwarte gemeenschap kijkt je met de nek aan (als ze niet ergere dingen met je doen dan tenminste). Je witte medestudenten lachen je uit. De Blackface Intellectual is geboren.
PS> Ter variatie stel ik nog voor de Fatima Intellectual (met hoofddoek en donker dons op de bovenlip), de Osama Intellectual (met tulband, bomgordel en karikaturaal grote baard), en de Yellow Intellectual (Ushi-stijl)
milan 1:38 pm on October 29, 2010 Permalink | Log in to Reply
Hoi Joris,
Ik vraag me af, hoezo zou het voor een niet-blanke intellectueel makkelijker moeten zijn om opnieuw dingen uit te vinden? jij noemt de ‘niet bestaande allochtone intellectuelen’. Bedoel je dan dat er geen allochtone intellectuelen bestaan? en als ze dan bestaan, dat ze nog nooit iets nieuws/ anders hebben gedaan?
Daarbij vind ik het idee dat we ons moeten verkleden als (o.a.) Blackface een beetje vreemd. Natuurlijk sta je dan even (voor een dag) tussen de discoursen in, maar dat je er even anders uitziet wil niet zeggen dat ie iets doet dat nooit eerder gedaan is en daarmee zijn we ook niet ineens van een ander ras, we doen alleen alsof. Misschien begrijp ik je verkeerd, maar ik vind de vergelijking van intellectuele allochtonen en blackface een beetje kort door de bocht.
jorisbrakkee 11:09 am on November 5, 2010 Permalink | Log in to Reply
Milan, ik denk dat je me een beetje te serieus opvat, zoals Floris hieronder ook al aangaf. Verder ben ik niet degene die beweert dat het voor een niet-blanke intellectueel makkelijker moet zijn om iets nieuws te bedenken, dat zeggen Gramsci en West te zamen. Als je je tussen de discoursen in plaatst, zoals black intellectuals doen volgens West, zul je, zoals Gramsci zegt, makkelijker echt nieuwe dingen bedenken. Of ik het hiermee eens ben weet ik niet, ik vind het een spannend idee. Het hele Blackface kwam er in omdat ik mij heel erg ergerde aan de manier waarop West zijn artikel schreef. Jan Hein heeft mij er niet van weten te overtuigen dat West niet aan het polariseren was. Om enigszins tegen de heilige racisme-huisjes aan te schoppen verwijs ik naar Blackface, wat een van de meest racistische praktijken in de geschiedenis, na de KKK, was.
Verder heb ik het niet over Blackface voor 1 dag, maar gewoon voor altijd. Kies ervoor een neger te zijn, zoals Michael Jackson ervoor koos om wit te zijn. Volgens mij kom je dan wel degelijk op een eilandje te staan waardoor je misschien wel, vanuit West en Gramsci gezien, tot nieuwe inzichten kunt komen.
jorisbrakkee 11:27 am on November 5, 2010 Permalink | Log in to Reply
Sorry, waar ik Gramsci zeg bedoel ik volgens mij De Certeau… foutje
daya 6:09 pm on October 29, 2010 Permalink | Log in to Reply
Hey Joris,
Leuk geschreven! Ik ben het met Milan eens dat het idee van verkleden als Blackface een beetje raar is, maar ik snap je sarcasme. We kunnen allemaal nog wel zo roepen dat we zwarte intellectuelen nodig hebben, maar hoe gaat dat werken als ze allemaal rechten studeren?
En trouwens, het is ook niet zo dat ik nou zo hoog sta in mijn familie van dokters en advocaten… Het is dus niet alleen voor allochtonen (hoewel ik volgens de wet wel een allochtoon ben omdat mijn moeder in het buitenland is geboren, terwijl ikzelf maar een kwart Indonesisch ben) dat het raar gevonden wordt om iets te studeren waar je volgens hen ‘niets mee kan’.
jorisbrakkee 11:12 am on November 5, 2010 Permalink | Log in to Reply
Daya, dank je. Ook ik sta niet hoog in de voedselketen in mijn familie van dokters, maar gelukkig zijn mijn ouders kunstenaar en helemaal niet gestudeerd hebbende, dus vinden zij het prima. Misschien zijn wij geesteswetenschappers wel de ‘black intellectuals’ zoals West ze volgens Jan Hein bedoelt. En staan we dus al tussen de discoursen in.
thomasvangrol 9:46 am on November 1, 2010 Permalink | Log in to Reply
Hoi Joris,
Ik denk dat je altijd tussen discoursen instaat, behalve als je dat niet doet (dûh). Maar volgens mij zijn de enige mensen die niet tussen discoursen instaan de mensen met heel veel macht het discourse bepalen. Voor het overgrote deel van de mensheid is het dus niet nodig om te verkleden als Blackface, want zonder dat je het door hebt ben je al een mengsel van verschillende discoursen. Ik denk dat het dus makkelijker is dan je denkt om op de overlapping van meerdere discoursen te staan. Zonder dat je het weet heb je al wat stapjes op het koord gezet.
jorisbrakkee 10:52 am on November 5, 2010 Permalink | Log in to Reply
Dank je, Thomas, voor dit bemoedigende commentaar. Ik bevind mij graag op het slappe koord, en schop ondertussen graag tegen wat andere mensen die zich ook op dit koord menen te bevinden zoals Cornel West. Ik denk er eigenlijk voor een groot deel hetzelfde over als jij, dat we allemaal wel ons op een koord tussen een of meerdere discoursen bevinden. Een web eigenlijk misschien. Een web waar we op het ene moment op de ene draad staan tussen twee discoursen, om op een volgend moment een nieuwe draad te staan, tussen weer twee of meerdere nieuwe discoursen. Cornel West schijnt dit anders te zien en lijkt te vinden dat je een heel radicaal standpunt moet innemen om daadwerkelijk op die scheidslijn te staan.
AudreyMussoni 8:51 pm on November 2, 2010 Permalink | Log in to Reply
Ik denk niet zozeer dat er sprake is van discriminatie bij Literatuurwetenschappen of andere studies in de Geesteswetenschappen. En dit is naar mijn idee ook niet de rede dat er zo weinig allochtonen voor studies in de Geesteswetenschappen kiezen.
Ook denk ik niet dat het komt doordat er zo weinig allochtone medestudenten zijn. Van te voren weet je natuurlijk nooit wat voor medestudenten je krijgt. En de mate waarin je je comfortabel voelt wordt toch niet alleen bepaald door hoeveel mensen in de omgeving dezelfde etniciteit hebben?
Ik denk dat het meer te maken heeft met de culturele achtergrond. Ik heb zelf een Rwandese achtergrond, en ik kan natuurlijk niet voor alle allochtonen spreken, maar het is de cultuur dat je een studie doet met een bepaald einddoel, je moet weten wat je er aan hebt. Studies in de geesteswetenschappen zijn echter best abstract, en de praktische waarde is niet altijd zo duidelijk. Dit is denk ik de reden waarom de meeste allochtone studenten niet voor zulke studies kiezen.
FlorisPieterse 9:56 pm on November 3, 2010 Permalink | Log in to Reply
Hé Joris,
Ten eerste: dit is al het tweede essay dat ik gelezen heb waar een sneer naar de VU in voorkomt. Heb ik een memo gemist? Ik was me niet bewust van een universitaire bende-oorlog.
Ten tweede:
Heb ik het goed als ik zeg dat sommige van de andere mensen die op je essay gereplied hebben, je blackface-idee misschien een beetje te letterlijk nemen? Satire of niet, ik zou wel even willen speculeren over wat het effect zou zijn als het echt gebeurde (met een knipoog uiteraard).
Het is zo dat Blackface of “Minstrel” voorstellingen er altijd om draaiden dat de zwarte personages dingen aan het doen waren die zwarte mensen niet konden (of liever gezegd: mochten) doen. Bijvoorbeeld: zwarten die zich netjes aankleden voor een trouwerij was grappig omdat zwarte mensen nooit netjes waren en het idee dat ze dat wel zouden zijn was zo belachelijk dat je er wel in lachen bij moest uitbarsten. Wat zou dat dan zeggen over een stel blanken in blackface die literatuurwetenschappen gingen studeren?
Misschien zou de zwarte gemeenschap zo woedend worden dat het volgend jaar meteen massaal vol zou lopen met zwarte studenten die de kleine blanke teringlijders ongelijk willen bewijzen (alhoewel desbetreffende teringlijders op dit punt natuurlijk al van de universiteit geschopt zijn). Is dai het effect dat je in gedachten had?
jorisbrakkee 10:59 am on November 5, 2010 Permalink | Log in to Reply
Floris, de universitaire bende-oorlog is zover ik weet als ras-Amsterdammer al bezig sinds voor mijn geboorte. UvA’ers moeten het niet zo hebben van VU’ers. Alhoewel ik dat met mijn huidige vriendin alweer aan het ontkrachten ben, die heeft haar hele studie aan de VU gedaan. Verder was ik mij niet bewust van een sneer in die richting, maar het kan best dat die er onderbewust tussendoor is geglipt. Mijn excuses aan VU-studenten overal.
Ten tweede denk ik dat een reactie zoals jij je die voorstelt uit de zwarte gemeenschap vrij onwaarschijnlijk is, maar misschien wel enigszins gewenst. Ik vind het jammer dat er nog zo’n scheiding is tussen blanken en zwarten, voornamelijk omdat ikzelf er niet zo naar wil kijken. Ik wil kijken naar mensen, naar individuen, en niet naar Marokkanen, Antillianen, Nederlanders, Duitsers, etc. Zoals het nu is gaat dat moeilijker, en kom ik eigenlijk alleen in contact met buitenlanders als ik op vakantie ben of buiten de universiteit om. (wat gedeeltelijk natuurlijk ook komt door mezelf, er zitten heus wel leuke buitenlandse mensen op de faculteit, ik zoek ze alleen niet actief op)
rene 1:19 pm on November 4, 2010 Permalink | Log in to Reply
Ik denk dat studeren voor mensen met een andere achtergrond dan wij (Geesteswetenschapstudenten), vooral ter voorbereiding van een beroep is. Bij ons, bij mij althans, is daar geen sprake van. Ik studeer omdat het kan en ik er zin in heb. Niet omdat ik veel geld kan verdienen met mijn studie filosofie. Niet-allochtonen zoals ik zijn ook eigenlijk gewoon erg verwend. Wij kunnen het ons blijkbaar permitteren om studies te volgen die geen concrete levensloop voorspellen. Wij komen toch wel goed terecht, denken we. Nu scheer ik mijn medemens wellicht te veel over een kam, maar ik denk dat een toekomstperspectief bij niet-allochtonen er minder toe doet dan bij allochtonen – althans, de zekerheid van een goede baan doet er minder toe (‘wij komen vast wel goed terecht’).
Het zou zeer spijtig zijn als allochtonen inderdaad minder serieus genomen worden zodra ze een Geesteswetenschappelijke studie kiezen. In het licht van hun eigen achtergrond zal dit wel waar zijn. Ik hoop alleen niet dat het ook waar is in het licht van de Geesteswetenschappen.