Omdat ik iemand ben die opzettelijk dingen stuk maakt

Op het moment dat mij vriendelijk doch dringend werd afgeraden mijn studie fotografie te continueren brak er bij mij paniek uit. Terwijl ik in mijn hoofd al op tour was met de nieuwe Bob Dylan om à la Barry Feinstein de meest intieme momenten van een toekomstig icoon vast te leggen in sfeervol zwart/wit, was ik enigszins verwijderd geraakt van de realiteit van mijn studie en de daaraan verbonden eisen. De zo abrupt afgebroken ene dagdroom werd gelukkig al snel vervangen door een ander, waarin Bob en ik nog steeds goede vrienden zijn, maar ik nu mijn creativiteit uit in het geschreven woord. Sindsdien waan ik me op feestjes bij Bret Easton Ellis thuis, waar een minimalistisch, monochroom interieur het decor vormt voor de om ondefinieerbare redenen bekende acteurs, waar de met gasten omringde Bret een perfecte imitatie neerzet van de persoon die iedereen voorondersteld hij is, en waar ik een sigaret opsteek terwijl ik niet rook en mijn glas van het balkon stoot omdat ik iemand ben die opzettelijk dingen stuk maakt zonder over de gevolgen na te denken.

Overtuigd van de slagingskans van deze toekomstplannen struin ik het internet af op zoek naar handige tips voor beginnende schrijvers. Zo leer ik dat fictie niet verkoopt maar non-fictie ook niet, en hard covers ook niet. E-boeken zijn de toekomst want mensen lezen niet meer, of ze lezen alleen op internet, maar mensen zullen altijd boeken blijven lezen of misschien niet. Niemand wil je memoires lezen tenzij je al beroemd bent, en niemand wil je scenario lezen, zelfs als je al beroemd bent, tenzij je beroemd bent als scenarioschrijver. Niemand die nog geen scenarioschrijver is zou dat niet moeten willen worden want daar is het gewoon te laat voor. Vampieren zijn nu echt uit, weerwolven bijna en zombies komen terug, maar ‘the next big thing’ zijn toch echt kinderboeken, of misschien is het true crime, of fantasy, of geen van deze dingen. Gewapend met deze kennis over de toekomst van de literatuur, stuur ik een brief naar een uitgever:

Beste Uitgever,

Bijgevoegd vind u een voorstel voor een roman gebaseerd op Facebook updates geschreven door mijn kat. Hierbij ook wat foto’s van mijn kat. Als u het volledige manuscript wilt lezen dan kan dat. Ik heb ook een screenplay.

Met vriendelijke groet,

Floor

Dat ik graag op de zaken vooruitloop is geen geheim maar wel een manco.

Na mijn vruchteloze zoektocht op het internet en nadat alle positieve reacties van de uitgever, net als de uitnodigingen voor Bret’s huisfeestjes, zijn zoekgeraakt in de post, besef ik me dat ik het anders moet aanpakken.

Van Michel de Certeau leer ik dat er niet maar twee manieren zijn om met praktijk om te gaan zoals Foucault mij eerder had doen geloven. Volgens de Certeau is kennis als zodanig niet voldoende maar volstaat alleen intuïtie ook niet, daartussen moet nog iets zitten, iets dat alleen door oefening en herhaling te verkrijgen is, dit noemt hij ‘knowhow’ of ambacht. Dit is iets waar Foucault volgens de Certeau aan voorbij gaat en waardoor op heel veel manieren hetzelfde zeggen het enige is wat Foucault ooit gedaan heeft, en deze ‘knowhow’ is dus wat ik nodig heb. Door alle regels van een discours te volgen word ik geen goede schrijver, door volledig mijn intuïtie te volgen ook niet, maar ik weet toevallig na mijn gestruin op het internet en het lezen van blogs en websites van tientallen schrijvers in spé, dat oefening ook niet altijd kunst baart. Te veel mensen die willen schrijven lezen niet. Te veel mensen die willen schrijven zouden eigenlijk tuinman moeten worden, of tandarts, of ober, of laborant, of boekhouder, en ik vraag me met enige regelmaat af of ik ook te veel mensen ben.

Als vernieuwing ontstaat wanneer het discours geen antwoord meer kan geven op de vragen, moet ik vragen gaan stellen waar het discours geen antwoord op kan geven. Ik moet het discours doorbreken en misschien kan ik dit met ‘knowhow’, misschien kan ik het door de toekomst van de literatuur te voorspellen, door mijn kat een roman te laten schrijven, of misschien kan ik het omdat ik iemand ben die opzettelijk dingen stuk maakt zonder over de gevolgen na te denken.