‘In fact the future in general does not much interest me. What is the future, after all, but a structure of hopes and expectations? Its residence is in the mind; it has no reality. Of course you might reply that the past is likewise a fiction. The past is history, and what is history but a story made of air that we tell ourselves?’ Elizabeth Costello – J.M. Coetzee
Updates from Anne van der Klift RSS Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts
-
Anne van der Klift
-
Anne van der Klift
“And only a fundamental transformation of American society can possibly change the situation of the black community and the black intellectual.”
Cornel West 306 -
Anne van der Klift
De utopie van Goethe en Spivak
Translatie, communicatie, begrip. Met deze volgorde zou de wereld een stuk beter kunnen worden volgens Johann Goethe en Gayatri Spivak. De eerste denkt door middel van Weltliteratur: de beschikbaarheid en het lezen van (vertalingen van) teksten uit andere landen met andere culturen. Spivak door middel van het vertalen zelf en de beheersing van verschillende talen en culturen – comparative literature.
Waar ik graag mee wil openen is het volgende probleem dat Spivak terecht stelt:
I have remarked above that borders are easily crossed from metropolitan countries, whereas attempts to enter from the so-called peripheral countries encounter bureaucratic and policed frontiers, altogether more difficult to penetrate. (Spivak 2003: p. 16) -
Anne van der Klift
“This too will contribute to the expanding economic relations for the recognition of common convictions will further a prompter and deeper confidence. On the other hand, when we are dealing with people who think very differently, we will be more cautious as well as more tolerant and forgiving.”
Goethe, p. 11 (VII) -
Anne van der Klift
Thus in a philosophy of the founding subject, in a philosophy of originary experience, and in a philosophy of universal mediation alike, discourse is no more than a play, of writing in the first case, of reading in the second, and of exchange in the third, and this exchange, this reading, this writing never put anything at stake except signs. In this way, discourse is annulled in its reality and put at the disposal of the signifier.
Michel Foucault, The order of discourse p. 66 -
Anne van der Klift
Toetsing van de hedendaagse Nederlandse universiteit aan de hand van Jaspers’ The idea of the university
Jaspers heeft in zijn boek The idea of the university nauwkeurig uiteengezet wat volgens hem het ideaal van de universiteit is. Ik vraag me af of de Nederlandse universiteiten van tegenwoordig hetzelfde beeld voor ogen hebben en Jaspers tevreden zouden stellen.
-
Rowan
Hee Anne!
Een leuke, interesante analyse om de punten van Jaspers tekst te betrekken op het leersysteem wat wij volgen. Bij de derde methode, de Socrates methode, denk ik dat Jaspers iets over het hoofd heeft gezien. Ik vind dat er een bepaalde manier van gelijkheid moet bestaan tussen de docent en student, zo moeten ze beiden respect hebben voor elkaar en moeten ze zich ieder kunnen uiten over de stof. Maar daarentegen blijft de docent altijd boven de student staan, aangezien hij/zij meer heeft geleerd (al hoeft dat niet altijd te zeggen dat dat beter is..) en aangezien hij/zij over het algemeen ouder is dan de student. Er moet tevens een bepaalde afstand bestaan, omdat ik denk dat hierdoor de werksfeer beter wordt. De student moet begrip tonen en leren van de docent. Daar gaat het ten slotte om binnen de universiteit, je krijgt een kijkje binnen een bepaald vakgebied via docenten. Zonder de docenten kan je naar mijn mening niet goed een bepaald vakgebied leren kennen. Je kan natuurlijk zelfstudie doen, maar ik denk dat het overleggen met medestudenten en docenten efficiënter is. Is de ideale universiteit, een instituut waarbinnen er een bepaalde afstand bestaat, welke op bepaalde vlakken kan worden verkleind?
-
AudreyMussoni
Hey Anne,
Goed dat je de theorieën van Jaspers in verband heb weten te brengen met het model van de huidige universiteiten in Nederland.
Ik vind het besproken ideaal eigenlijk al best goed. Hoewel het mij onvermijdelijk lijkt om al bestaande stof te bespreken in colleges (alleen al om een historisch perspectief te krijgen van de besproken theorie), wordt de onpersoonlijkheid hiervan wel in balans gebracht door de interactieve werkgroepen. Het ideaal van Jaspers zal inderdaad nooit compleet kunnen worden gerealiseerd, maar de universiteiten in Nederland lijken inderdaad hetzelfde streven te hebben.
-
-
Anne van der Klift
“The world wants to be understood.”
Jaspers, The idea of the university, p. 53
jasperdonkers, 
AudreyMussoni, 
lara 11:47 pm on October 14, 2010 Permalink | Log in to Reply
Hallo Anne, bedankt voor je essay. Ik lees net op wikipedia dat Esperanto voornamelijk opgemaakt is uit Europese talen. Wel jammer voor die miljarden niet-Europeanen, zij zullen veel meer moeite dan wij hebben om deze taal te leren. Ben benieuwd wat Spivak hiervan vindt!
Anne van der Klift 2:22 pm on October 16, 2010 Permalink | Log in to Reply
Ja klopt, het lijkt heel veel op het Spaans. Goed dat je het opmerkt, had er zelf nog niet eens aan gedacht. Naast dat ze in Oeganda wel wat beters te doen hebben dan Esperanto leren, zullen ze er ook nog eens onwaarschijnlijk veel moeite mee hebben dat te doen.
Vraag me, los van het hele wereldvrede debat, af of er een kunsttaal mogelijk is die voor alle culturen gemakkelijk is. Misschien een gebarentaal, zoals Rowan ook in haar essay opmerkt? Daar heb je in ieder geval geen last van letters en klanken die in andere landen niet bestaan en grammaticaverschillen.
crispiness 2:26 pm on October 18, 2010 Permalink | Log in to Reply
Echter, aan bepaalde aspecten van zo’n universele gebarentaal kleven dezelfde argumenten als aan die van een universele taal: er zal altijd een groep taalgebruikers benadeeld door worden. Je gaat wellicht voorbij aan het probleem van klankverschil, maar wat voor grammatica ga je gebruiken als basis? De in het Westen gebruikelijke Subject-Verb-Object constructie, of toch de Orientaalsere SOV? Hoeveel ruimte mag je geven aan alle verschillende werkwoordsvormen en modaliteiten die in alle wereldtalen voortkomen, maar toch vaak subtiel verschillen? Neem je een woord als ‘gezelligheid’ op in het vocabulaire, of schrap je het omdat het voor 99% van de wereldbevolking niets zou betekenen?
Ik denk dat de logistieke aspecten van het vormen van een wereldtaal niet het ideaal van een taal in de weg zou moeten staan. Gelukkig benoem je de filosofische aspecten die het ideaal van een wereldtaal behelsen ook in je essay op een overtuigende wijze. ;-)
roza 11:40 am on October 21, 2010 Permalink | Log in to Reply
hoi anne, je schrijft ‘Het zou fantastisch zijn als iedereen Esperanto leerde en dat we daardoor konden praten met mensen van over de hele wereld.’ dat niet iedereen er toegang tot heeft is inderdaad een kant, maar daarbij hoe wenselijk is esperanto om de cultuur van de ander te leren kennen?Taal en cultuur zijn nauw verbonden. Zoals je zegt is esperanto opgebouwd uit verschillende talen, in lijn met Spivak zou dat betekenen dat het ook verschillende culturen in zich draagt. Ik denk dat een taal juist typerend is voor een cultuur omdat deze cultuur zich tot een taal beperkt, wanneer wij ons enkel kunnnen uiten in Esperanto, zal onze ’cultuur’ niet over gedragen kunnen worden, Bovendien, als onze taal is opgebouwd uit allemaal kleine stukjes, zouden we dan geen eenheidsworst worden?
Anne van der Klift 7:21 pm on October 22, 2010 Permalink | Log in to Reply
Interessant! Je hebt gelijk: taal is typerend voor onze cultuur, en dat vindt Spivak ook. Maar eenheidsworst zouden we niet worden, want als het aan mij ligt zouden wij onze eigen talen natuurlijk niet opgeven voor het Esperanto! Bovendien heeft het ook zijn charmes om met iemand te communiceren met handen en voeten, maar dat terzijde, want dat is nu juist niet wat Spivak wil.
In ieder geval, misschien is Esperanto inderdaad niet Spivaks ideaal: om een cultuur te leren kennen, zul je je er helemaal in onder moeten kunnen dompelen en taal hoort daar ook bij! Dus in Spivaks ogen zou het Esperanto waarschijnlijk geen utopie zijn.
AudreyMussoni 4:09 pm on November 4, 2010 Permalink | Log in to Reply
Ik sluit me aan bij wat door Roza wordt gezegd. Volgens mij is Esperanto juist het tegenovergestelde van wat Spivak zou willen. Zij betoogt juist om een cultuur te leren via de taal. Maar als iedereen dezelfde taal spreekt, is dit dus geen mogelijkheid. Als iedereen dezelfde woorden heeft voor een bepaald object valt er via de taal en het vertalen niks te leren over die cultuur. Spivak zou naar mijn idee veel liever willen dat elke cultuur zijn eigen taal heeft, zodat je via het vertalen van die taal die cultuur kan bestuderen.
jasperdonkers 6:54 pm on November 5, 2010 Permalink | Log in to Reply
‘Kortom: als we er in slagen om met iedereen ter wereld te communiceren, door middel van een wereldtaal of het vertalen van elkanders teksten, is de wereld dan echt veel beter? Kan het, zoals Zamenhof hoopte, zelfs oorlogen voorkomen?’
Ik moet eerlijk zeggen dat dit voor mij een hekel punt blijft en iets waar ik het totaal niet mee eens ben met Goethe en Spivak. Gelukkig zie ik dat ik niet de enige ben die zijn twijfels hierbij heeft. Het grappig vind ik altijd dat op een of andere manier Spivak en Goethe vergeten dat in een land waar dezelfde taal wordt gesproken evengoed nog altijd bevolkingsgroepen lijnrecht tegenover elkaar staan. Als de ééntaligheid op micro-niveau niet werkt, waarom zou het dan in godsnaam wel op macro niveau werken. Misschien heeft het juist wel nadelen als we elkaar allemaal zo goed begrijpen. Misschien zal het dan alleen maar duidelijker worden waarom we het niet met elkaar eens zijn.