‘Ze hebben geen bewustzijn, dus.. Dus wat? Dus staat het ons vrij ze voor onze eigen doeleinden te gebruiken? Dus staat het ons vrij ze af te maken? Waarom? Wat is er zo bijzonder aan de vorm van bewustzijn die we erkennen, dat het doden van iemand die deze bezit een misdaad wordt, terwijl het afmaken van een dier onbestraft blijft? Er zijn momenten…’ ‘Om maar te zwijgen van baby’s,’ valt Wunderlich haar in de rede. Iedereen draait zich naar hem om. ‘Baby’s hebben geen zelfbewustzijn, toch vinden we het een gruwelijker misdaad om een baby te vermoorden dan een volwassene.’
John Coetzee, ‘Elizabeth Costello’
Updates from lara RSS Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts
-
lara
-
lara
-
lara
UvA Holding BV
Laatst kwam ik een artikel tegen dat me deed beseffen hoezeer universiteiten corporaties zijn geworden. In de jaren zestig besloot de Columbia University uit te gaan breiden. Deze universiteit is gehuisvest in Harlem, een wijk in het noorden van Manhattan, New York. De universiteit was in de jaren zestig druk bezig vastgoed te kopen om de campus uit te breiden, maar ook om de buurt, die steeds ‘zwarter’ werd door de vlucht naar de suburbs in de jaren vijftig, het intellectuele karakter te laten behouden. Panden werden opgekocht waardoor de arme huurders moesten verhuizen. Vervolgens werden in deze panden studenten en professoren ondergebracht. In 1968 wilde Columbia een openbaar park opkopen om er een sportzaal in te bouwen. Dit zou de eerste keer geweest zijn dat een privé-instantie een openbaar park tot privé-gelegenheid zou gaan veranderen.
Het is er niet van gekomen, door vele protesten, bezettingen van de universiteit, en bekendwording van de samenwerking van de directeur en professoren van Columbia met het ministerie van Defensie ten tijde van de Vietnam oorlog. Zij ontwikkelden daar nieuwe technologische wapens om de oorlog te kunnen verlengen. Hoewel het sportcomplex ook een publieke functie zou krijgen; buurtbewoners konden er ook gebruik gaan maken, vonden de meesten dat Columbia te laat was met de buurtvriend spelen. In plaats van professoren (sociologen etc) in te zetten om de buurt gezonder te maken werden professoren ingezet voor de overheid om wapens te ontwikkelen voor een foute oorlog. De jaren zestig protest-beweging speelde dan ook een grote rol in de acties tegen Columbia. Maar de jonge black power beweging deed ook mee; zij konden voor hun buurt opkomen en zo voor één van de eerste keren hun stem laten gelden.
Al met al waren de bewoners van Harlem logischerwijs skeptisch over de rol van Columbia in hun buurt:
“When a local resident asked by The New York Times what she thought of Columbia’s takeover of buildings throughout the Morningside Heights neighborhood, she replied, “Sure we fear Columbia. After all what is it to us — a place where our children can never hope to go to school, a place that may be our landlord one day, a place that may force us to move”.”Ik vraag me af hoeveel we over de huidige stand van zaken van (de macht van) universiteiten te weten komen door het lezen van een achttiende eeuwse tekst van Kant. In Kant’s tijd hadden de universiteiten naar ik aanneem bijvoorbeeld nog geen gelieerde instellingen die ‘holdings’ heetten. Naast onderwijs verzorgen speelt de UvA, om het over een universiteit dichter bij huis te hebben, in de hoedanigheid van holding verschillende rollen. Deze holding baat onder meer een hotel met 45 kamers uit (met “hoog service niveau”) en verhuurt duizenden vierkante meters winkel-, kantoor- en woonruimte. Als je bij de Albert Heijn op de hoek van de Sarphatistraat/Roetersstraat je boodschappen doet gaat je geld naar de UvA Holding. Gaat dit geld naar verbetering van onderwijs? Geen idee. Behoort dit tegenwoordig tot één van de taken van de universiteit? Meedoen aan deze geldzucht zal wel onvermijdelijk zijn tegenwoordig. Een universiteit die de staat dient staat in onze maatschappij, of dat nu de VS is of Nederland, tenslotte synoniem voor een universiteit die het kapitalisme dient.
-
lara
“My sanguine suggestion that our present active epoch with its increasing communication between the nations might soon hope for a world literature has been taken up approvingly by our neighbours of the west, who indeed can accomplish great things in this same direction.”
Goethe on World Literature – Chapter IV -
lara
-
lara
Emerson
Ralph Waldo Emerson schreef in 1837 zijn essay ‘The American Scholar’, waarin ik onder ‘scholar’ student versta. “Only so much do I know, as I have lived. Instantly we know whose words are loaded with life, and whose not.” (Emerson, 89). Emerson geloofde niet alleen in kennen, maar ook in kunnen. En dat we onszelf leren kennen door te kunnen. Door ook af en toe bakker te zijn, zelfs al zou het bij één brood per keer blijven, voor eigen consumptie. “Man is not a farmer, or a professor, or an engineer, but he is all” (83). Onze wereld is complexer dan die van 250 jaar geleden, maar dat betekent niet dat we ons niet dezelfde dagelijkse vragen kunnen stellen die Emerson zich afvroeg. Waar komen mijn eten en kleding vandaan? Hoe wordt mijn eten verbouwd? Hoe is dit kledingstuk in elkaar gezet? Hij klaagt over gespecialiseerde arbeid. “In this distribution of functions the scholar is the delegated intellect. In the right state he is Man Thinking. In the degenerate state, when the victim of society, he tends to become a mere thinker, or still worse, the parrot of other men’s thinking.” (83).
-
floork
Hoi Lara, leuk essay, ik zie ook overeenkomsten met dat van mij. Zelf ben ik niet zo bekend met het werk van Emerson maar nu wel geïntrigeerd geraakt, vooral het idee van de eeuwige student die zijn kennis actief toepast op het dagelijks leven spreekt mij aan.
Dat boek van Coetzee ‘Disgrace’ wat je noemde bij mijn essay heb ik niet gelezen maar wel zojuist aangetroffen in de boekenkast van mijn vader dus ik ben benieuwd. -
Jeroen
Ik denk inderdaad dat het ‘gevaar” van student zijn erin zit dat de ‘echte’ wereld uit zicht raakt. Het gegeven is dat studiestof een wereld op zich is waar een student zich helemaal in kan verliezen, maar het is natuurlijk de vraag hoe veel mensen daar dan ook echt gelukkig van worden. De balans die Emerson voorstelt is er eentje die moeilijk uit te leggen is en in een institutie vast te leggen (want dan verliest het zijn essentie?), maar die mij zeker aanspreekt.
-
jwhiah
Lara!
..nog een mooie quote van Emerson: ‘To be yourself in a world that is constantly trying to make you something else is the greatest accomplishment’.Ik denk dat deze quote passend is voor de ‘eeuwige student’ van Emerson zoals jij die beschrijft: Je leert niet alleen op de universiteit, de institutie, maar je kiest ook zelf om te leren in het dagelijks leven, je kiest ervoor om niet alleen door de universiteit gevormd te worden als academici, maar neemt zelf een actieve leerhouding aan door ook actief te kiezen. Wat jij kiest is wat jij leert en dus weet, en hierdoor ook kunt produceren (dit kiezen wordt dan gedaan binnen een bepaald kader? Zie bijvoorbeeld het essay van Léonie @ http://litwet.medialoperations.com/2010/10/01/bij-nader-inzien/#comment-27)
-
Rowan
Hee Lara!
Zoals de vorige reacties ook hebben aangegeven, een interessant essay met een leuke wending door Emerson erbij te betrekken. Zelf ben ik niet bekend met Emerson, maar zijn ideeën zijn erg interessant. Het idee dat de student er gelukkiger van wordt om z’n eigen ideeën erbij te betrekken binnen het dagelijkse leven, vind ik een voortstrevende gedachte. Ik vraag me af of we er inderdaad gelukkiger van worden om te specialiseren, specialisatie is een luxe, waardoor er veel banen worden gecreëerd en de kennis gericht kan worden gebruikt. Bij ons is de universiteit gericht op één bepaald vakgebied. Door de minors en honours die ons worden aangereikt, kunnen we ook ‘n kijkje nemen binnen andere gebieden.
Ik heb bijvoorbeeld als hoofdstudie Media & Cultuur en vind het heel interessant om dingen te leren van Literatuurwetenschappen. Het is een prettige gedachte dat wij als studenten ook buiten de universiteit dingen kunnen ondernemen, zoals studie/studentenverenigingen, waardoor we ons gezichtsveld verbreden. -
Gerda
Leuk om dit essay te lezen. Ik denk dat het heel belangrijk is om plezier te houden in de dingen die je doet.
In onderstaande fragment uit een aanmoedigingsbrief van Emerson, toen al een bekend dichter en schrijver, aan Walt Whitman die nog aan de start van zijn carrière stond, wordt heel duidelijk dat Emerson grote waarde hechtte aan de vreugde van het lezen:“DEAR SIR–I am not blind to the worth of the wonderful gift of “LEAVES OF GRASS.” I find it the most extraordinary piece of wit and wisdom that America has yet contributed. I am very happy in reading it, as great power makes us happy. It meets the demand I am always making of what seemed the sterile and stingy nature, as if too much handiwork, or too much lymph in the temperament, were making our western wits fat and mean.
I give you joy of your free and brave thought. I have great joy in it. I find incomparable things said incomparably well, as they must be. I find the courage of treatment which so delights us, and which large perception only can inspire.”
bron : http://www.classroomelectric.org/volume1/belasco/whitman-emerson.htm -
merelsijbrant
Hoi Lara,
Ook ik was voor jouw essay nog niet bekend met Emerson en dat verbaasd me eigenlijk. Jij maakt fantastisch duidelijk waarom hij, wanneer men denkt over het ‘denken-en-zijn’, belangrijk is.
Ik vind het interessant om zijn stelling: ‘“Only so much do I know, as I have lived.” naast Descartes bekende ‘Cogito ergo sum’ ( ‘Ik denk dus ik besta’) te leggen. Emerson lijkt te zeggen: ‘door te leven, weet ik’ waar Descartes stelt: ‘door te denken, ben ik’. Descartes attendeerd met deze uitspraak de wereld op de subjectiviteit van de waarneming. Hoe doet Emerson dat? Gaat hij uit van een ‘eenduidige’ beleving van de praktijk via welke men tot kennis komt? Want wanneer je van een subjectieve beleving van het leven uit gaat, hoe zou men dan ooit een: ‘parrot of other men’s thinking’ kunnen worden?
Helaas is het niet mogelijk maar ik zou wel eens een debal tussen Emerson en Descartes mee willen maken!
Merel.-
Olling
De vergelijking die Merel hier trekt lijkt me een interessante.
Emerson gaat uit van ‘only so much we know, as I have lived’, hij wil hiermee zeggen dat wij alleen tot kennis komen door te doen, zoals het bakken van brood. Hij gaat uit van een homo universalis en dat wij dit kunnen bereiken door alle kleine deeltjes van kennis bij elkaar te verzamelen.
Hier wordt ‘het weten’ van Emerson gelijk gesteld aan ‘het zijn’ van Decartes. Ik denk dat Decartes inderdaad uitgaat van een subjectieve wereld die wij creëren en beleven door te denken en dat wij daarom zijn, en dat hij dit zijn ziet als onze eigen belevingswereld.
Emerson stelt, na bovenstaande te interpreteren, dat wij leren en dus weten door te leven, het gaat hier niet zozeer om het besef van bestaan maar inderdaad om een ervaring die wij opdoen uit het leven en daarmee onze kennis vergaren. Emerson gaat uit van het principe dat wij kennen door te kunnen en duidt hiermee minder op de subjectiviteit, maar op de ervaring die wij in onze kennis kunnen leggen.Kritiek op Emerson zou je kunnen geven op het vergeten van de subjectieve wereld die Decartes ons voorlegt. Wij zijn geen homo universalis in ons denken en beleven en hebben daardoor onze eigen perceptie en uitvoering van kennis. Het is dan ook niet voor niets dat de een bakker is en de ander arts, dit komt door natuurlijke specialisatie waarin de een dan ook beter is dan de ander. Naar een homo univeralis kan wel gestreefd worden in instituties, maar daarbij moet de subjectiviteit van de mens niet vergeten worden.
-
-
sverest
Heel interessant essay, dat zeker een punt aansnijdt waaraan ik zelf niet had gedacht, maar waar ik me niettemin erg goed in kan vinden.
Wat in de tijd van Emerson gold, geldt m.i. in onze huidige maatschappij nog sterker. De opleidingen aan de universiteit worden steeds gespecialiseerder en bepalen daardoor al voor een groot deel de toekomst, terwijl het in de eerste plaats natuurlijk om het ‘denken’ zelf zou moeten gaan. Niet een afgebakend terrein waarbinnen je je als student kunt voortbewegen (of eigenlijk eerder: je niet kunt voortbewegen), maar een open gebied waarin je je eigen keuzes kunt maken met maar één doel: het denken op een hoger niveau te brengen. Misschien dat daardoor ook het ideaal van de academische vrijheid weer in het vizier komt, al zal dat (helaas) altijd een ideaal blijven. -
jorisbrakkee
Mooi essay, en ik ben het eens met de opmerkingen hierboven. Het zou in mijn ogen een goed idee zijn om meer vrijheid te hebben in het kiezen van vakken, meer nog dan nu met minors en keuzevakken al wordt geboden. Idealiter eigenlijk nog een jaar als een soort van ‘brugklas’ naar de universiteit. Eerst een beetje vakken proeven van allerhande vakgebieden, voordat we de vaste lijn van de gekozen studie in zouden gaan. Dit zou mij (ik begin een beetje het stereotype ‘eeuwige student’ te worden, na 3 niet afgeronde bachelors) enorm geholpen hebben te kijken waar nou echt mijn passie ligt.
-
bobreijnen
Mooi essay en mooi en helder geschreven. Ik ben onbekend met het werk van Emerson, maar elke keer als ik iets van hem te lezen krijg, ben ik erg onder de indruk. Jouw citaten herinneren me er weer aan om deze interessante schrijver toch eens te gaan lezen.
Het verschil dat je aangeeft tussen kennen en kunnen en het kennen door te kunnen, is volgens mij erg van toepassing op onze tijd. Tegenwoordig lijkt het vaak of je in deze context kunt zeggen dat je kunt kennen door te kopen. Alle gespecialiseerde informatie is toegankelijk als je het kunt kopen. Denk aan bijvoorbeeld de Iphones met internet waarmee je op elk moment informatie kan opvragen over het weer, treintijden, routebeschrijvingen; zelfs recepten van de ah als je in de supermarkt staat. Of de ‘even spotten en je weet het’- reclames.
Soms lijkt het erop alsof je steeds minder hoeft te kunnen als het maar kunt kopen. Je hoeft alleen iets te kunnen waarmee je geld verdient en dan kun je de rest van de nodige kennis en vaardigheden aanschaffen. Maar wat kun je eigenlijk weten over iets of over jezelf als je er geen ervaring mee hebt? -
Ilika Polderman
Hoi Lara,
Ook ik vond je essay interessant om te lezen. Het idee van Emerson en zijn eeuwig student spreekt mij aan. Het als student in de praktijk blijven zoeken naar meer informatie en niet alleen afgaan op de boeken is iets wat volgens mij wel eens ontbreekt binnen de universiteit, hoewel dit erg per vak verschilt. Ik vraag mij alleen af of het zijn van deze eeuwig student van Emerson ook echt haalbaar is.
Als ik zijn idee goed begrijp denk ik dat dit in deze maatschappij moeilijk is. Hoewel studenten in hun vrije tijd veel bezig kunnen zijn met dat wat zij leren, hebben ze een doel voor ogen: het behalen van een Bachelor/Master. Daarmee kan voor velen uiteindelijk een baan mee gevonden worden. Met alleen studeren wordt geen geld verdiend. Dit maakt het in ieder geval moeilijk om het ideaal van Emerson zijn eeuwig student te halen.Verder wil ik graag reageren op sverest en jorisbrakkee.
Ik vind namelijk dat de UvA juist wel veel ruimte bied voor het volgen van vakken buiten de eigen studie.
Zelf volg ik naast mijn studie Theaterwetenschap veel keuzenvakken buiten mijn hoofdstudie. Ik heb besloten twee minors te volgen en volg daarnaast ook losse keuzenvakken. Ik vind juist dat de UvA ons daarvoor veel ruimte geeft.
Ik ben benieuwd wat voor vrijheid in het kiezen van vakken jullie in gedachte hebben.En Joris, misschien is het orientatietraject van de UvA en HvA wat jij bedoelt met een ‘brugklas’ aan de universiteit. Dit is een keuzetraject van vijf maanden waar de student persoonlijk begeleid wordt in het kiezen van een studie en ook vakken van verschillende studies kan volgen.
-
lara
Hoi Ilika, bedankt voor je reactie. De term eeuwige student heb ik zelf op Emersons stuk toegepast, ik bedoel daarmee niet iemand die eeuwig in de studiebanken zit maar eeuwig wil leren, dus ook als je studie is afgelopen en je een baan hebt. Juist dan eigenlijk.
-
jorisbrakkee
Hoi Ilika, dat orientatietraject klinkt aardig in de richting van wat ik bedoel. Alleen is nog de vraag in hoeverre het gefinancieerd wordt. Betekend het een half jaar extra studeren, of kun je na een half jaar ergens instromen? Misschien is de universiteit ook niet de plek om je te orienteren, maar juist de middelbare school. Misschien zou er op de middelbare een half jaar moeten worden ingeruimd om vakken te volgen op de universiteit. Het laatste half jaar aan de middelbare doe je toch zeer weinig.
-
-
FlorisPieterse
Hé Lara,
Leuk essay! Maar er zijn twee punten waar ik dieper op in zou willen gaan. Ik ben niet bekend met het werk van Emerson, dus corrigeer me maar als ik een foute aanname maak of iets verkeerd begrepen heb.
1. Je trekt Jaspers’ definitie van de ‘sureness of purpose’ van de student in twijfel. Maar ik denk niet dat die ‘sureness of purpose’ duidt op een echt praktisch of duidelijk doel dat bereikt kan worden door de student, maar meer op een zelfverzekerdheid die voortkomt uit die menselijke ‘will to know’ waar Emerson, voor zover als ik het begrepen heb, een grote voorstander van is. Ik zou het kunnen vergelijken met de wortel aan het uiteinde van een stok die net buiten bereik van de ezel die de wagen trekt gehouden wordt. Oh jee… dat is niet een al te vleiend beeld van de student naar het idee van Jaspers.
2. Ik ben best geïntrigeerd door wat Emerson nu precies bedoelt met een ‘Third Estate with the world and the soul’. Het ligt waarschijnlijk aan mij, maar ik wordt van nature skeptisch wanneer een abstract begrip als ‘de ziel’ in het spel komt. Maar wat ik vooral niet begrijp is hoe Emerson’s ideaal van de student toch niet tot een vorm van isolatie moet leiden. Is dit niet precies wat gebeurt wanneer je boeken niet langer relateert aan ‘nature and the human constitution’?
-
lara
Hoi Floris!
1.Dus die wortel zal je nooit krijgen? Wat heb je dan aan al die kennis gehad, als je er nooit écht komt? Wij hebben de keus om kennis op te doen en die toe te passen op ons dagelijks leven, in plaats van eeuwig in de boeken te zitten, zoals die ezel eeuwig voor de kar zit vastgebonden.
“Meek young men grow up in libraries, believing it their duty to accept the views which Cicero, which Locke, which Bacon, have given; forgetful that Cicero, Locke, and Bacon were only young men in libraries when they wrote their books.” (Emerson 86).2. Je kan die zin over Third estate inderdaad makkelijk op een andere manier lezen. Maar volgens mij zou Emerson het juist met je eens zijn. Hij zegt dat literatuur geen derde entiteit moet worden, náást de natuur en de mens, maar dat literatuur in die twee verweven moet worden. Juist de ‘boekenwurmen’ willen het uit elkaar halen.
De boekenwurm zal eerder eenzaam worden dan de ‘active soul’ zoals Emerson degene noemt die in contact staat met een werkelijke wereld die uit meer bestaat dan boeken en filosofieën.
-
-
liespeeters
Hoi Lara,
Emerson heeft inderdaad interessante ideeen. Toch vraag ik me af in hoeverre het ideaal ”de eeuwige student die actief denkt, en dat niet louter voor de universiteit reserveert maar er zijn dagelijks leven mee invult” realistisch is voor exacte wetenschappen als wiskunde of natuurkunde. Dit is misschien niet alleen bij deze wetenschappen maar ook voor anderen. Ik heb mezelf (en ik denk ook anderen) vaak genoeg horen zeggen ‘wat heb ik hier nou aan”. Hoe kan ik mijn dagelijks leven invullen aan de hand van een wiskundige berekeningen ? Of is deze vraag te direct en niet relevant bij Emerson>? -
rene
Hallo,
Leuk essay. Ik ben het eens met Emerson en vermoedelijk ook met jou. Een mens kan maar een geringe kennis opdoen uit boeken van anderen. Het doet me dan ook een beetje aan als een tegenargument om te studeren. Waarom continue lezen over het leven, als we ieder moment zelf kunnen leven? Wat het gevolg is van dit niet-meer-leven en van specialisatie, is dat we ons over de rest van de dingen laten vertellen hoe het zit. De opiniemakers van onze tijd zijn niet zozeer meer scholars, als wel televisiemakers en luide politici, dunkt mij. Dat we ons moeten laten vertellen hoe dingen ‘zijn’, en dat we ons dat door middel van populariteit op laten dringen, is mijns inziens een nare ontwikkeling. Echter, het blijkt inherent aan specialisatie, en daarmee de huidige stand van zaken. Populaire opinieverkondiging gaat boven wetenschappelijke kennis en bovendien boven eerstehands levenservaring. Althans, bij het gros van Nederland. Klaarblijkelijk.
Wat Emerson verkondigt doet me trouwens denken aan het klassiek Griekse ‘ethos’. De ontwikkeling van de mens als geheel, incluis ethiek en praktijk. Fijn. -
lara
Nog een hele mooie quote:
“How vain is it to sit down to write when you have not stood up to live”
H.D. Thoreau, (niet geheel toevallig) vriend van Emerson
-
-
lara
-
lara
harir, 
liespeeters and 13 others are discussing.
Anne van der Klift 2:00 pm on October 16, 2010 Permalink | Log in to Reply
Hoi Lara
Bedankt voor je stukje, ik wist niets van UvA Holding. Een interessant gegeven! Ik weet er nu te weinig van om er een oordeel over te kunnen geven, maar wilde toch even reageren om te laten weten dat ik er wat meer onderzoek naar ga verrichten, haha!
lanabroekaert 4:46 pm on October 16, 2010 Permalink | Log in to Reply
Ik vind het interessant dat je naar de andere kant van ‘het instituut’ kijkt. Jaspers universiteit gaat voornamelijk over idealen en principes, maar in hoeverre is er nog plaats voor deze idealen en principes in deze tijd, waarin de kapitalistische doeleinden de overhand lijken te hebben in het instituut…
Anne van der Klift 5:22 pm on October 16, 2010 Permalink | Log in to Reply
Ik vraag me af of het echt een kwestie is van kapitalisme of simpelweg van noodzaak. Hebben we de financiele middelen om het instituut overeind te houden om aan de idealen te voldoen?
daneshvar 10:23 pm on October 16, 2010 Permalink | Log in to Reply
Lara,
Volgens mij kunnen we nog steeds veel leren van Kant wanneer het aankomt op het feit hoe universiteiten opereren. Zijn verhaal over het nut van de hoge en lage faculteiten berust in zijn origine op macht waarbij de overheid een grote rol speelt. Of je nou in plaats van de overheid de Rede invult, blijft macht nog steeds cruciaal als we het over de universiteiten hebben. De subsidies die een universiteit van de overheid krijgt, zorgt voor een bepaalde afhankelijk van de universiteit jegens de overheid. Zulke (financiële) afhankelijkheden kunnen grote invloed hebben op de universiteiten. Ik denk dat het kapitalisme een aantal voordelen met zich meebrengt. Het belangrijkste voordeel is die van de concurrentie. Wanneer een universiteit de mogelijkheid heeft om zijn geld ook ergens anders vandaan te halen dan alleen bij de overheid, ondermijnt dit een bepaalde politieke afhankelijkheid. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat de universiteit dan geheel onafhankelijk is, aangezien financiële hulp altijd een vorm van hiërarchie met zich meebrengt. Toch denk ik dat in een kapitalistische democratie, zoals wij die kennen in Nederland, de universiteit (beperkte) keuzes heeft om te bepalen waar hij zijn geld vandaan haalt. Hierdoor krijgt de universiteit de mogelijkheid om zich als een b.v. te gedragen, terwijl dit niet perse ten koste hoeft te gaan van de kwaliteit van onderwijs.
maartje 4:01 pm on October 20, 2010 Permalink | Log in to Reply
Hallo Lara,
Wat je beschrijft is een alom gegeven. Het kapitalisme heeft nu eenmaal deze uitwerking op bepaalde fenomenen. Zou je ook vinden dat kunst zich niet aan de markt moet conformeren? Onmogelijk, dit gebeurd. Iedere sociale en/of intellectuele instantie zal op een of andere wijze zoeken naar inkomsten naast de inkomsten vanuit de overheid. En of dat bijdraagd aan het onderwijs? vast, want iedere instantie moet dit op een of andere manier vast leggen in statuten en andersoortige documenten en worden ruimschoots gecontroleerd door de overheid (wat overigens beter is dan corruptie of andere duistere praktijken). Het geld kan niet enkel van de overheid komen, het lijkt me daarom juist beter als de univesiteiten (net als musea) meer op eigen benen kunnen bestaan zonder dat de kwaliteit achteruit gaat. Laat ze dan maar zo geld verdienen en vercommercialiseren.
myrthe 2:00 pm on October 21, 2010 Permalink | Log in to Reply
Hoi Lara,
Ook ik was niet bekend met het fenomeen van de UvA Holding en ben blij dat je mij hierop attendeert, Echter ik ben het ook eens met wat Maartje stelt. Het is onmogelijk voor een universiteit om puur op de eigen inkomsten, en subsidie van de overheid te teren. Het is misschien vanuit een idealistisch standpunt niet gewenst om aan het kapitalisme toe te geven maar het is inderdaad pure noodzaak. Het is inderdaad interssant te bekijken waar het geld blijft, hopelijk zorgt het voor het voortbestaan van de universiteit zoals wij deze nu kennen.
Het kapitalisme is niet te vermijden, niet alleen de kunst is voor een groot deel hierop gericht, de hele mensheid is er op ingesteld. Een student met een zelfvoorzienend groentetuintje moet nog geboren worden, iedereen werkt om geld te genereren om uiteindelijk betere of andere dingen te doen. Zo ook de UvA.
yvonne 2:25 pm on October 22, 2010 Permalink | Log in to Reply
Hallo Lara en allen,
ik heb je stukje en je links met interesse gelezen.
In mijn eerste essay (zie tab documenten) was ik ook bezig met de spanning tussen het ideaal van academische vrijheid en de invloed van de huidige economische praktijk op onze universiteit aan de hand van het zogeheten ‘Instellingsplan’. Door jouw stukje ben ik verder op onderzoek uitgegaan en kwam een bijzonder helder artikel tegen over de verandering van de ‘homo academicus’ naar de ‘homo economicus’. Ik sluit het als link bij (en probeer zo ook de tekst integraal bij de tab documenten te plaatsen):
http://dare.ubvu.vu.nl/bitstream/1871/10992/1/Homo%20academicus.pdf
In dit verhaal wordt de radicale economisering van het onderwijs belicht; commercialisering van kennis, de vermarkting van onderwijs, de schaalvergroting en last but not least de ‘manageral colonisation’ waardoor de academische vrijheid in rook aan het opgaan is. Het artikel beschrijft mijns inziens op een uitstekende manier de uitholling van ons universitair onderwijs als gevolg van het markt-economisch denken. Ik ben benieuwd wat jij/jullie hiervan vinden. Zijn we door het economisch denken over universitair onderwijs en onze gehoudenheid aan Europese wetgeving beland in een neerwaartse spiraal die zijn einde nog niet kent of is er enige tegenbeweging mogelijk? Zijn wij als studenten gewoon consumenten bij de supermarkt(holding) die universiteit heet of zien jullie dat anders?
yvonne 5:23 pm on October 22, 2010 Permalink | Log in to Reply
De laatste vraag was weggevallen bij mijn reactie :
Zien jullie de activiteiten van de UvA-Holding B.V. anders na lezing van het artikel?
Daphne Boutens 2:29 pm on October 26, 2010 Permalink | Log in to Reply
Ik heb het artikel nog niet gelezen, maar zal dat zeker nog doen. Op dit moment denk ik dat het wel eens waar zou kunnen zijn. Alleen al het feit dat sommige werkgroepen gewoon niet toegankelijk zijn, omdat er geen plek meer is. Dat vind ik best kwalijk, als je je gewoon op tijd inschrijft en aan de regels houdt. Dan voel ik me wel eens ‘klant in de supermarkt’. Echter, ik denk ook dat de docenten en andere mensen die invulling geven aan de universiteit nog wel idealen nastreven, waardoor we nog niet helemaal verloren zijn.
Ik zal laten weten wat mijn mening is na het lezen van het artikel.
rene 5:04 pm on November 2, 2010 Permalink | Log in to Reply
Zodra er een initiatief is dat zo groot is als een hedendaagse universiteit, ontkom je er niet aan dat er veel geld in om gaat. Manieren om geld te verwerven zijn soms waardeloos, maar efficiënt. Hoe sterk een ideaal ook is, zonder geld ben je nergens. Ik zou het ook graag anders zien. Ik denk ook dat het kapitalisme de kwaliteit van het onderwijs kwaad doet. Aangezien menigeen tegenwoordig op school zit om een papiertje te halen en vervolgens zo veel mogelijk geld te verdienen, wordt de drive om dingen te leren niet groter onder de studenten. Zodra de drive er bij de studenten niet is, kun je dat ook niet van de docenten verwachten. Enthousiasme moet van beide kanten komen. Zodra de wil om te leren teniet wordt gedaan door de zesjescultuur, komt dat door het kapitalisme, mijns inziens.
Wat doe je eraan..?
FlorisPieterse 1:38 pm on November 5, 2010 Permalink | Log in to Reply
Rene,
Ik ben het met je eens dat je niet om het kapitalisme heen kan, maar om dit dan ook als oorzaak van de zogenaamde “zesjescultuur” aan te halen vind ik een beetje kort door de bocht. Vooral die specifieke term vind ik ongepast omdat deze pas in de afgelopen tien jaar is ontstaan terwijl het kapitalisme al heel wat langer een invloed heeft gehad op hoe de universiteit werkt.
“Aangezien menigeen tegenwoordig op school zit om een papiertje te halen en vervolgens zo veel mogelijk geld te verdienen, wordt de drive om dingen te leren niet groter onder de studenten.”
Ik volg de logica in het bovenstaande citaat niet helemaal. Ik kan me net zo goed voorstellen dat de condities van het kapitalisme iemand er juist toe leiden om zoveel mogelijk te leren. Is het hele ideaal van het kapitalisme niet om hard werk en ambitie te kunnen belonen? Hoe stel je je precies voor dat dit een averechts effect kan hebben?
harir 9:42 pm on November 6, 2010 Permalink | Log in to Reply
“Aangezien menigeen tegenwoordig op school zit om een papiertje te halen en vervolgens zo veel mogelijk geld te verdienen, wordt de drive om dingen te leren niet groter onder de studenten.”
Ik volg de logica in het bovenstaande citaat niet helemaal. Ik kan me net zo goed voorstellen dat de condities van het kapitalisme iemand er juist toe leiden om zoveel mogelijk te leren. Is het hele ideaal van het kapitalisme niet om hard werk en ambitie te kunnen belonen? Hoe stel je je precies voor dat dit een averechts effect kan hebben?
Hoi Lara en Floris,
Lara, heel erg leuk dat je ons hierop attent hebt gemaakt (en sorry van de late reactie!)
Floris, ik wil graag kort ingaan op de vraag die je hierboven stelt aan Rene. Anders dan jij denk ik dat het ideaal van het kapitalisme, zoals je dat noemt, is om zoveel mogelijk winst te maken. Diegene die het lukt om winst te maken door bijvoorbeeld zijn producten aan te laten sluiten bij de vraag vanuit de samenleving, wordt daarvoor beloond met succes binnen het systeem. De ambitie om zoveel mogelijk kennis te vergaren zonder beperkingen in tijd of middelen is niet altijd winstgevend. Vaker kost het juist geld. Het kapitalisme beloont volgens mij het vermogen om kennis, functioneel te maken, om te zetten in kapitaal. Dit is ook wat men verstaat onder hard werken, hoewel het vanuit kapitalistische een kapitalistische logica nog beter zou zijn anderen (zo goedkoop mogelijk) hard te laten werken voor jou, maar dit terzijde.
Aangezien we allemaal van jongsafaan geconditioneerd worden om onszelf zoveel mogelijk nuttig te maken vanuit de economische (Kapitalistische) logica lijdt de kwaliteit van ons ‘leren’ daar ongetwijfeld onder omdat we prioriteiten moeten stellen, dat ben ik wel eens met Rene.
Ik hoop dat ik hiermee niet voorbij ben gegeaan aan je punt.